Tak, ta zasada niegdyś mająca na celu danie « drugiej szansy » tym, którzy chcieli odciąć się od własnej przeszłości (czy też tym mającym ochotę albo konieczność by o niej zapomnieć) jest nadal obowiązująca, i to nawet, jeżeli znaczna większość obecnych kandydatów nie ma ku temu zadanych powodów. Zresztą, szczegółowa weryfikacja umożliwia eliminację kandydatów « nieodpowiednich ». Ta zasada werbunku zwana « Pod przybranym nazwiskiem » istnieje wiec nadal i obowiązuje ona wszystkich w równym stopniu bez względu na rzeczywistą potrzebę poszczególnych kandydatów.

Tak, ta procedura zwana « regularyzacja sytuacji wojskowej » (RSM) pozwala legioniśćie, który o to się ubiega szybko powrócić do prawdziwej tożsamości. Podanie składać można po roku służby, jeżeli nie ma żadnych ku temu przeciw wskazań.

Tak, zasada werbunku pod przybrana tożsamością umożliwia służbę w legii kandydatom Francuzom deklarującym obce obywatelstwo, przeważnie krajów posługujących się językiem francuskim.

Legionista obcokrajowiec może ubiegać się o francuskie obywatelstwo po trzech latach służby. Jest ono zazwyczaj przyznawane, pod warunkiem jednakże że nie popełnił on żadnych wykroczeń prawnych i wyraża rzetelną chęć integracji z narodem francuskim. Legionista, który nie ma zamiaru ubiegać się o przyznanie mu francuskiego obywatelstwa może równie dobrze pozostać we Francji jako cudzoziemiec od chwili, gdy otrzyma kartę pobytu.

Nie, generalny regulamin dyscypliny obowiązujący w jednostkach legii jest ściśle ten sam, jaki obowiązuje w armii francuskiej. Jedynie poszczególne statuty dotyczące personelu są odmienne. W praktyce jednak to, mimo że dyscyplina jest identyczna to prawdą jest, że długa i chwalebna historia tej formacji, jej bojowe doświadczenie a także wyśmienity poziom jaki charakteryzuje dzisiejszą Legię powoduje, że istnieją w niej pewne specyficzne dodatkowe wymagania.

Cywilne ubranie: nawet jeśli każdemu legioniście bez względu na jego wysługę lat zezwala się na cywilny ubiór poza garnizonem gdzie stacjonuje jego jednostka, to legionista nie przekraczający pięciu lat służby zobowiązany jest do noszenia munduru wyjściowego wewnątrz obrębu tegoż garnizonu.

Kupno samochodu: poza tym że legionista musi być posiadaczem odpowiedniego prawa jazdy i być do tego posiadania upoważnionym, to jeszcze musi on mieć co najmniej pięć lat służby et posiadać uregulowaną sytuację wojskową (cf. Odpowiedź na pytanie n°2).

Zawarcie związku małżeńskiego: jest możliwe pod następującymi warunkami :

• należy służyć z prawdziwa tożsamością (a wiec posiadać uregulowaną sytuację wojskową)
• posiadać stopień podoficerski (lub kaprala, z co najmniej siedmio letnią wysługą lat lub starszego szeregowca z dziesięcioletnią).

Tak, pod pewnymi warunkami. Po pierwsze, aby udać się za granicę, do swego lub innego kraju, legionista musi być posiadaczem dokumentów tożsamości wydanych przez jego ojczysty kraj a co z tego wynika mięć uregulowaną sytuację militarną (patrz odpowiedź na pytanie n°2). Poza tym, powinien on otrzymać zezwolenie dowództwa. Należy w końcu zaznaczyć ze istnieją pewne restrykcje dotyczące niektórych krajów docelowych.

Odwrotnie rzecz biorąc, legionista, który nie ma zamiaru udawać się na urlop za granicę może oczywiście spędzić go we Francji. Ośrodki takie jak centrum wypoczynkowe legii cudzoziemskiej « Malmousque » w Marsylii pozwalają ugościć legionistę-urlopowicza w znakomitych, komfortowych warunkach.

Nawet, jeśli pewna cześć legionistów to byli żołnierze to jednocześnie wielu kandydatów wstępujących do legii nigdy nie służyło w armiach swoich ojczystych krajów. Jak z tego wynika, doświadczenie wojskowe nie jest warunkiem niezbędnym do wstąpienia w szeregi legii.